เชียร์คนละทีมกับเพื่อน ใส่เสื้อไปดูนัดเดียวกันยังไงไม่ผิดใจ

24 กันยายน 2569

คนส่วนใหญ่คิดว่าเพื่อนต่างทีมจะผิดใจกันตอนลูกยิงเข้าประตู แต่ถ้าถามคนที่เคยไปด้วยกันบ่อยๆ จุดที่มักมีปัญหาจริงคือเรื่องเล็กที่ไม่ได้คุยกันไว้ก่อน เช่น ใครจะนั่งฝั่งไหน ใส่เสื้อเต็มยศได้แค่ไหน หรือแซวกันถึงระดับไหนถึงจะยังขำ

ถ้าคุยเรื่องพวกนี้ให้จบตั้งแต่ก่อนออกจากบ้าน เกมเก้าสิบนาทีจะสนุกกว่าเดิมมาก

ขั้นที่ 1: ตกลงเรื่องที่นั่งก่อนซื้อตั๋ว

หลายสนามแยกโซนแฟนเจ้าบ้านกับแฟนทีมเยือนไว้ชัดเจน และบางนัดมีกฎว่าห้ามใส่สีทีมเยือนเข้าโซนเจ้าบ้าน กฎนี้ไม่เหมือนกันทุกที่ จึงต้องอ่านเงื่อนไขบนหน้าขายตั๋วหรือสอบถามสโมสรก่อน

ถ้าอยากนั่งติดกันจริงๆ ให้มองหาโซนกลางหรือโซนครอบครัวที่ไม่ได้กำหนดฝั่ง ถ้าไม่มี ทางที่สบายใจที่สุดคือแยกกันนั่งตามโซนของตัวเอง แล้วนัดเจอกันก่อนและหลังเกม

ขั้นที่ 2: เลือกว่าจะใส่เสื้อทีมแบบเต็มหรือแบบเบา

ถ้านั่งโซนกลางด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องจัดเต็มทั้งเสื้อ ผ้าพันคอ และหมวก เสื้อทีมตัวเดียวก็บอกได้แล้วว่าเชียร์ใคร บางคนเลือกใส่เสื้อทีมไว้ข้างในแล้วสวมแจ็กเก็ตหรือเชิ้ตเปิดกระดุมทับ ระหว่างทางเดินผ่านกลุ่มแฟนอีกฝั่งก็ไม่ต้องตกเป็นเป้า

ส่วนคนที่อยู่ในกลุ่มเชียร์ประจำโซน โดยเฉพาะคนที่รับหน้าที่ตีกลองนำเชียร์ทั้งเกม แยกนั่งกับเพื่อนต่างทีมไปเลยดีกว่า เพราะคุณจะไม่มีเวลาหันมาคุยด้วยอยู่แล้ว

ขั้นที่ 3: ตั้งกติกาการแซวไว้หนึ่งข้อ

การแซวคือเสน่ห์ของการดูบอลกับเพื่อนต่างทีม แต่ควรมีเส้นที่ทั้งคู่ยอมรับ เช่น แซวผลการแข่งขันได้ แต่ไม่ล้อเรื่องส่วนตัวของนักเตะ ไม่แซวต่อหน้าแฟนคนอื่นที่ไม่รู้จักกัน และไม่ถ่ายคลิปหน้าเพื่อนตอนทีมแพ้ไปลงโซเชียล

ถ้าจะพนันกันเล่นๆ ให้เดิมพันเป็นอะไรเล็กๆ อย่างค่าข้าวมื้อหลังเกม ไม่ต้องเอาเงินก้อนหรือของที่มีมูลค่าผันผวนมาเกี่ยว บางกลุ่มเคยคิดจะเดิมพันด้วยโทเคนของสโมสร ซึ่งเป็นของที่ราคาขึ้นลงได้และมีรายละเอียดที่ควรรู้ก่อน ลองอ่านข้อควรรู้ก่อนถือโทเคนและของดิจิทัลของทีมก่อนจะคิดเรื่องนี้

ขั้นที่ 4: นัดจุดเจอกันที่เป็นกลาง

หน้าช็อปสโมสรเจ้าบ้านก่อนเกมอาจไม่ใช่จุดนัดที่ดีนัก ถ้าเพื่อนอีกคนเป็นแฟนทีมเยือน เลือกร้านอาหาร ร้านกาแฟ หรือป้ายรถที่อยู่ห่างจากประตูสนามสักหน่อยจะสบายใจกว่า

แต่ถ้ามีคนในกลุ่มอยากเข้าไปซื้อเสื้อด้วย ให้แบ่งเวลาให้ชัด เพราะคิวช็อปวันแข่งมักยาวกว่าที่คิด คนที่ต้องเข้าคิวควรเตรียมตัวก่อนไปช็อปสโมสรในวันที่มีเกม อีกคนจะได้ไม่ต้องยืนรอนาน

ขั้นที่ 5: ระหว่างเกม ดีใจได้ แต่อ่านบรรยากาศรอบตัว

ทีมคุณยิงได้ ลุกขึ้นดีใจได้เต็มที่ แต่ไม่ต้องหันไปตะโกนใส่หน้าเพื่อน โดยเฉพาะถ้าแถวเดียวกันเป็นแฟนอีกฝั่งทั้งแถว ส่วนคนที่ทีมเสียประตู ปล่อยให้เพื่อนดีใจไปสักพักโดยไม่ต้องตอบโต้ ความเงียบสั้นๆ ช่วยได้มากกว่าการเถียงเรื่องจุดโทษกลางสแตนด์

ถ้ามีจังหวะที่ทำให้อารมณ์ขึ้น เช่น ใบแดงหรือการตัดสินที่ค้านสายตา ตกลงกันว่าจะยังไม่คุยเรื่องนั้นจนกว่าจะออกจากสนาม

ขั้นที่ 6: ออกจากสนามแบบไม่เป็นเป้า

หลังเกมคือช่วงที่คนจากสองฝั่งเดินปนกันมากที่สุด คนที่ใส่เสื้อทีมแพ้มักไม่อยากถูกใครแซวอีก ถ้าเตรียมเสื้อตัวนอกไว้ สวมทับก่อนออกประตูก็พอ และเดินออกไปพร้อมกันไม่ต้องรีบ ให้กลุ่มใหญ่ระบายออกไปก่อน

ขั้นที่ 7: ถ้าเผลอขัดใจกันไปแล้ว คุยกันหลังอารมณ์เย็น

บางครั้งต่อให้ตกลงกันดีแค่ไหน คำพูดเดียวตอนอารมณ์ขึ้นก็ทำให้เงียบใส่กันได้ทั้งทางกลับ อย่ารีบแก้ตัวในคืนนั้น รอวันรุ่งขึ้นแล้วทักไปเรื่องอื่นก่อน จากนั้นค่อยบอกตรงๆ ว่าเมื่อวานพูดแรงไป ใครที่ยังไม่รู้จะเริ่มยังไง มีแนวทางคุยปรับความเข้าใจหลังมีปากเสียงกับเพื่อนให้ลองอ่าน แล้วนัดนัดถัดไปกันใหม่ เพราะฤดูกาลยังอีกยาว